|
Değerli kardeşlerim, sevgili evlatlar…
Bu sohbetimizin konusu Tevbe ve Günahlar hakkında olacaktır…
Değerli kardeşlerim…
Kulun Allah’ın istemediği şeyleri yapması, günah kazanmasına neden olur…
Bu günahlarına karşılık, Allah katında, hakkında alınan kararlar, hep aleyhine çıkar, bela ve ceza ile karşılaşır… Bu da Dünya ve Ahirette perişanlık demektir…
Bu nedenle kul ya hiç günah işlememeli… Ya da günah işlediğinde, daha hakkında karar çıkmadan Rabbinden özür dilemeli, tevbe etmelidir…
Suç ve hatalar, sözle, fiille ve duygularla işlenir…
Sözle ve fiillerle işlenen günahlar bedendeki organlarla işlendiğinden, görünür, bilinir ve önlemi alınır…
Ancak duygularla işlenen günahlar kalble ilgilidir… Bunlar için bırakın önlem almayı, bazen fark bile edilemez… Şirk, Gurur, Kibir, Riya, Hased gibi duygular kalbte işlenen görünmeyen günahlardır…
Ayrıca; Şeytanın kalbe soktuğu çeşitli düşünce ve vesveseler vardır… Bunlar Allah’ı anmaktan Allah’ı düşünmekten gafil bırakan duygulardır…
Ve yine Allah’ı fiil ve sıfatlarıyla tanımak bilmek yaratılış gayesidir… Bu yöndeki eksiklik, yaratılış gayesine ters düşen, büyük bir gaflet ve kusur sayılmaktadır…
Bunlar kulun hâline ve Allah katındaki derecelerine göre değişir… Her hâlin kendine göre taâti, günahı, sınır ve şartları vardır… Bu nedenle kullar bulunduğu hâle göre sorumludur… Ve bütün kullar tevbeye muhtaçtır…
Cahilin tevbesi günahtandır…
Âlimin tevbesi gaflettendir…
Seçilmiş Hak dostlarının tevbesi ise, duygularının Allah’tan başkasına meylindendir…
Tevbe, günah işlemeyi hatırına getirmemektir.
Tevbe günahını unutmamaktır.
Tevbe, tevbeden tevbedir.
Tevbe ya Hakk’tan korkarak ya da O’ndan hayâ etmek üzere iki türlüdür.
Her an tevbe etmek gerekir… Zira tevbe büyük bir kuvvettir… Her iyiliğin kaynağıdır… Kuvveti öylesine güçlüdür ki, nefsin, şeytanın ve kötü arkadaşın saltanatını yok eder, yıkar…
|
