|
Değerli kardeşlerim, sevgili evlatlar…
Bu sohbetimizin konusu kulun Rabbinin emirlerine ters düşmeden yaşaması hakkındadır…
Kullar ömrünün her anında, her gününde ve her çağında Rabbiyle beraber yaşadığını, O’nunla muhatab olduğunu bilmelidir…
Yüce Mevla’mız gökyüzünden yeryüzüne bütün eşyayı kendisinin yarattığını ve bütün işleri ilahi bir düzen ve disiplin içinde kendisinin idare ettiğini, kutsal kelamıyla herkese duyurmuştur…
Ve kullarından bu ilahi düzene ters düşmeden yaşamaları için emir ve yasaklar getirmiş, nasıl yaşamaları gerektiğini bildirmiştir…
Hakk Teâlâ, kendisiyle ters düşen bütün kullarına, dünyada belâ ve musibet, Ahirette ise, ceza vereceğini duyurmuş, düzenine ve idaresine uymayanlara, onları bozmaya çalışanlara, ilahi adaletiyle hükmedeceğini beyan etmiştir…
Bu nedenle; kulun Rabbine isyan etmeden, O’nunla dost olarak yaşaması için, önce yaratılan her şeyi ve niçin yaratıldığını, sonra kendisini ve yaratılış gayesini ve daha sonra Rabbini tanıyarak, neyi sevdiğini, neye kızdığını bilmesi lazımdır…
Bunun için de, zahiri müsbet ilimlerini, Din ilimlerini ve mana ilmi dediğimiz kalb ilmini öğrenmesi ve bunları bilgiden hâle çevirerek yaşaması ve amel etmesi gerekmektedir…
İlim tahsil etmek ve bilgi edinmek her şeyi halletmediği gibi, hâle çevrilmez yaşanmaz ise, bunalıma ve inançsızlığa sürüklediği çok kere görülmüş ve şahit olunmuştur…
Bilgi var Hâl yoksa, duygu yoktur…
Hâl var Bilgi yoksa, duygular bir yerde kısırlaşır…
Hem bilgi, hem de Hâli varsa duygular sürekli büyüyerek gelişir ve istenen sonuç elde edilir…
Bu nedenle; kulun Rabbiyle ters düşmeden yaşaması için, önce ilim öğrenmeli, sonra bilgisini hâle çevirerek yaşamalıdır. Aksi büyük bir felakettir… Zira Âlimler bildiklerini hâle çevirip, amel etmezlerse, bilgisiz cahillerden çok daha acıklı hâle düşebilirler…
|
